Een gemeentemedewerker meldt contact met iemand met een infectieziekte die onder de cao-bepaling valt. De leidinggevende hoeft dan geen medische diagnose te beoordelen, maar moet wel voorkomen dat de medewerker de functie blijft uitoefenen. Artikel 11.2 van de Cao Gemeenten vraagt om een afgeschermde route van melding naar tijdelijk niet werken, deskundig medisch advies, loondoorbetaling en een expliciet terugkeerbesluit.
De conclusie en uitvoeringsroute volgen rechtstreeks uit artikel 11.2 van de Cao Gemeenten en zijn daarom specifiek eigendom van Gemeente HR.
Bekijk de inhoudelijke domeingrensWat de bronnen laten zien
De Cao Gemeenten 2025–2027 geldt van 1 april 2025 tot en met 31 maart 2027. Artikel 11.2 bepaalt dat een werknemer contact met iemand met een besmettelijke ziekte meldt aan de werkgever. De cao koppelt dit aan infectieziekten in de genoemde groepen van de Wet publieke gezondheid. De actuele wetstekst onderscheidt groep A1, A2, B1, B2 en C. Gebruik daarom bij toepassing de actuele wettelijke indeling en raadpleeg zo nodig een deskundige; een leidinggevende hoort niet zelf op basis van een losse ziektenaam de categorie vast te stellen.
Na een melding mag de werknemer volgens artikel 11.2 de functie tijdelijk niet uitoefenen. De werkgever bepaalt op medisch advies wanneer de werknemer weer mag werken. De bepaling geeft daarmee een duidelijke rolverdeling: de organisatie neemt het arbeidsorganisatorische besluit, terwijl de medische onderbouwing van een deskundige komt. De cao geeft de leidinggevende geen grond om diagnose, testuitslag of behandelgegevens in het gewone personeelsdossier op te nemen.
De werknemer krijgt salaris en salaristoelagen doorbetaald zolang het tijdelijke werkverbod geldt. Boek de afwezigheid dus niet automatisch als vakantie, onbetaald verlof of eigen ziekte. De cao-bepaling spreekt over het niet mogen uitoefenen van de functie na de bedoelde melding; dat is een andere procesroute dan een ziekmelding waarbij de werknemer zelf arbeidsongeschikt is.
Artikel 11.2 zegt niet dat thuiswerken altijd is verboden of juist verplicht. Of andere werkzaamheden tijdelijk mogelijk en passend zijn, vraagt een afzonderlijke beoordeling van functie, risico, medisch advies en gemeentelijke dienstverlening. Vermijd een algemene regel dat iedere gemelde medewerker thuis moet doorwerken. Het medische advies en de concrete taakcontext bepalen welke veilige inzet mogelijk is.
De Wet publieke gezondheid is dynamisch: groepen en aanwijzingen kunnen wijzigen. De geldende versie per 1 januari 2026 noemt in artikel 1 de groepen A1, A2, B1, B2 en C en regelt in de artikelen 19 en 20 hoe aanwijzing kan plaatsvinden. Gebruik de wet als actuele classificatiebron, maar maak van HR geen infectieziekteloket. De werkgever heeft vooral een veilige, vertrouwelijke route nodig om de cao-gevolgen correct te activeren en te beëindigen.
Praktijkkeuze: bied één afgeschermd meldpunt
Laat medewerkers weten waar zij een melding volgens artikel 11.2 kunnen doen, ook buiten kantoortijd. Vraag bij de eerste melding alleen wat nodig is om de route te starten: identiteit, bereikbaarheid, functie, werkplek en het feit dat mogelijk sprake is van de cao-categorie. Laat medische details rechtstreeks via de daarvoor bevoegde deskundige lopen en beperk toegang voor leidinggevende en HR tot procesinformatie.
Praktijkkeuze: stop de inzet en organiseer advies
Laat de leidinggevende na ontvangst bevestigen dat de medewerker de functie tijdelijk niet uitoefent. Breng roostering en toegangsbeheer op de hoogte met de minimaal benodigde informatie. Wijs vooraf aan welke medische deskundige adviseert en hoe een spoedvraag wordt uitgezet. Leg ontvangstmoment, tijdelijk besluit, adviesaanvraag en verantwoordelijke vast, maar kopieer geen diagnose of medische correspondentie naar een algemeen HR-dossier.
Praktijkkeuze: houd loon en afwezigheidsreden uit elkaar
Geef salarisadministratie een aparte, begrijpelijke afwezigheidscode met behoud van salaris en salaristoelagen. Gebruik geen verlofsaldo en registreer de medewerker niet zonder meer als ziek. Controleer in de eerstvolgende loonrun of vaste toelagen zijn doorbetaald en of een roosterwijziging niet onbedoeld tot korting leidde. Een variabele vergoeding die niet onder salaris of salaristoelage valt, vraagt een afzonderlijke broncontrole.
Praktijkkeuze: besluit expliciet over tijdelijke taken
Als de organisatie ander werk of thuiswerk overweegt, laat dan eerst beoordelen of dat aansluit bij het medische advies en de aard van de functie. Beschrijf de tijdelijke taak, duur, bereikbaarheid en ondersteuning. Voorkom dat een veiligheidsmaatregel leidt tot impliciete druk om ondanks klachten te werken. Bij arbeidsongeschiktheid loopt daarnaast de gewone verzuimroute; houd beide besluiten herkenbaar gescheiden.
Laat de terugkeer pas ingaan na het medische advies waarop artikel 11.2 doelt. Noteer de adviesdatum, de organisatorische terugkeerbeslissing, ingangsdatum en eventuele tijdelijke voorwaarden. Deel met planner en salarisadministratie alleen de noodzakelijke uitkomst. Controleer na afsluiting of toegang, rooster en looncode op dezelfde datum zijn hersteld en verwijder tijdelijke procesnotities zodra de geldende bewaartermijn dat vraagt.
Test de route periodiek met een fictieve melding. Kijk of medewerkers het meldpunt kennen, een leidinggevende buiten kantoortijd kan handelen, medische informatie afgeschermd blijft en salarisdoorbetaling niet afhankelijk is van een ziektecode. De cao levert de norm; deze werkstroom is redactionele duiding voor een consistente gemeentelijke uitvoering.
Werkgeverscheck
- Het meldpunt is bereikbaar en vraagt alleen gegevens die voor de processtart nodig zijn.
- De medewerker oefent de functie tijdelijk niet uit en medisch advies is aantoonbaar aangevraagd.
- Salaris en salaristoelagen lopen door zonder vakantie- of onbetaaldverlofboeking.
- Medische inhoud blijft buiten het gewone HR-dossier en de planning ontvangt alleen procesinformatie.
- Terugkeer, rooster, toegang en looncode worden op één vastgelegde datum hersteld.
Waar de grens ligt
Gecontroleerd op 2 november 2026 aan de hand van artikel 11.2 van de Cao Gemeenten 2025–2027 en de Wet publieke gezondheid zoals geldend vanaf 1 januari 2026. Deze publicatie geeft geen medisch advies, stelt geen besmetting vast en bepaalt niet welke werkzaamheden in een individueel geval veilig zijn. Gebruik actueel medisch advies, de geldende wetstekst en de concrete functie- en werkpleksituatie.
Dit artikel biedt algemene HR-duiding en is geen individueel juridisch, medisch of arbeidsvoorwaardelijk advies. Controleer de actuele primaire bron voor een concrete beslissing.
Bronnen
- Cao Gemeenten 2025–2027, artikel 11.2 InfectieziektenPrimaire cao-bron, rechtstreeks inhoudelijk gecontroleerd op 2 november 2026.
- Wet publieke gezondheid, geldend vanaf 1 januari 2026Primaire wetgevingsbron voor de actuele groepsindeling en aanwijzing, rechtstreeks inhoudelijk gecontroleerd op 2 november 2026.